قوله : و لا يقتل ايضا : ضمير نائب فاعلى به [ معتقد به حرمت ] راجع است . متن : و لا يحد الجاهل بجنس المشروب فاتفق مسكرا أو بتحريمه ، لقرب إسلامه أو نشئه في بلاد بعيدة عن المسلمين يستحل أهلها الخمر فلم يعلم تحريمه ، و الضابط إمكانه في حقه . و لا من اضطره العطش أو اضطر إلى إساغة اللقمة بالخمر بحيث خاف التلف بدونه . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : كسى كه از جنس مشروبى مطّلع نبوده و نمىداند كه شراب است يا غير آن اگر مرتكبش شد و بعدا معلوم گشت كه شراب بوده نبايد او را حدّ بزنند . و نيز شخصى كه به شراب بودن علم دارد ولى بواسطه جديد الاسلام بودن از حرمتش اطّلاعى ندارد فلذا اگر آن را بياشامد نبايد حدّش بزنند چنانچه كسى كه عطش او را مضطرّ به شرب خمر نموده يا بواسطه گير كردن لقمه در گلويش مجبور به خوردن شراب شد تا پائين رفته و منجرّ به تلف شدنش نگردد نبايد حدّ بخورند . شارح ( ره ) بدنبال [ لقرب اسلامه ] مىافزايند : يا شخص مزبور نشو و نمايش در بلاد دور از مسلمين و در مكانى بوده كه اهل آن ديار خمر را حلال دانسته بطورى كه وى به حرمت آن واقف و آگاه نبوده است و بطور كلّى ضابط و قاعده در اين باب اينست